Eerste toont Utrechtse hardheid

Zaterdag was het erop of eronder voor Paul Keres I: tegen Vianen DVP moest er gewonnen worden voor lijfsbehoud. Dat leek het team serieus te nemen: fitte koppen, sterke koffie en vrijwel iedereen op tijd. Alleen teamcaptain De Breuk ontbrak en was ook niet bereikbaar, waardoor diens opstelling even gereconstrueerd moest worden. De opponenten, een mix van (ex-)Brabanders en Duitsers, hadden ook een originele opstelling die er door de 4-4-2 tafelschikking aardig uitzag: 4 Nederlanders aan de topborden, 4 (sterke) Duitsers in het midden en weer 2 Nederlanders aan de staart. Dat kon spannend worden, en dat werd het ook.

We kwamen op voorsprong doordat een speculatief paardoffer van ondergetekende (8) doorsloeg. Zwart zag de doodsklap niet aankomen en werd matgezet: heerlijk puntje! Helaas ging de score daarna even de verkeerde kant op door 3 nederlagen op rij. John (7) kwam precies in het spelletje terecht van zijn sterke opponent, en de tactische scrambles bij Gerben (4) en Wesley (10) liepen dood. Ongetwijfeld is er over die 2 partijen meer te vertellen, maar ze zaten allebei in een rustig hoekje waar de toeschouwer weinig van mee kon krijgen. Met wat moeizame stellingen over leken er niet direct matchpunten in te zitten.

Maar gelukkig, er bestaat zoiets als Utrechtse hardheid. Die term is ooit bedacht voor types als Knoppert en Carlier, jarenlang kon PK1 zich daar ook op beroepen, maar de laatste jaren zijn we eerder watjes in tijdnood. Door de vlag, in paniek stukken weggeven, u kent het wel. Niets van dat alles vandaag! Het punt van Peter (3) was nog wel vrij strak: hij grabbelde wat strooigoed mee en hield zijn spulletjes bij elkaar. Bij Xander (2) leek er echter iets mis te zijn gegaan. Een gepende toren, een geniepige centrumpion, het was geen fijn gezicht. In de tijdnoodfase kwam het allemaal goed en mocht Xander een welgemikt Dh5 uitvoeren. Vrijwel parallel won ook Hugo (1) die eigenlijk erg beroerd had gestaan, maar zich bevrijdde en meteen de witte koning uitrookte. 4,5 uit 7 en een mooi TPR: zit er misschien een norm in?

Dat was 4-3 met nog wat aardige borden over. Jan (5) was lekker aan het duwen en trekken in een toreneindspel dat steeds beter werd, al vonden toeschouwers het te dun om te winnen. Daar moet je nooit naar luisteren: ik ging even een drankje halen, en kwam op de terugweg Jan tegen die het eindspel soepel had gewonnen. Paul (6) trof hun sterkste man en moest stevig keepen in een ongelijk lopereindspel. Dat lukte, en toen kon Mark (9) voor eigen succes gaan. Die duwde keurig de witspeler van het bord af, waardoor we zowaar op een ruime 6,5-3,5 uitkwamen.

En ja, de stand is nu wel een beetje vreemd:

8. Paul Keres 2 MP 29,0 BP
9. Vianen DVP 2 MP 25,5 BP
10. Amersfoort 1 MP 22,0 BP

2 matchpunten, maar toch boven de streep! Dat is geen reden om te juichen, want we krijgen nu nog Amersfoort – Paul Keres en Vianen DVP – Amersfoort. Winnen zou wel een mooie stap in de goede richting zijn, maar een team met grootheden als Sadler en Boutens valt natuurlijk niet te onderschatten. Op 6 april weten we meer.

 Paul Keres2238Vianen DVP2174
1.FM Hugo ten Hertog2361Jermo Kooijmans212810
2.IM Xander Wemmers2338Frank Lommers220410
3.Peter Lombaers2248Dennis Kerstens219410
4.Gerben Veltkamp2189Mark Agterberg206201
5.Jan Breukelman2265Ulrich Perschke209610
6.Paul Hommerson2270FM Reiner Odendahl2343½½
7.John Cornelisse2191FM Ulrich Dresen226901
8.Jan Jaap Janse2174Dirk Schockenbaeumer221010
9.FM Mark Smits2135Toon van Lanen211910
10.Wesley Vermeulen2214Ornett Stork211401