Tweede worstelt, maar komt niet boven

De uitwedstrijd tegen RSR Ivoren Toren was de voorlaatste strohalm, die het tweede had kunnen vastgrijpen om aan degradatie te ontkomen. De Rotterdammers hadden tegen alle andere kandidaten voor de derde klasse consequent met 4,5-3,5 gewonnen en helaas hielden ze die traditie in stand.

Na een kleine twee uur spelen leek er nog weinig van te zeggen, maar korte tijd later schrok ik hevig van de stand op de borden links en rechts van mij. Bij Jan Jaaps Caro-Kann kon wit met paarden op e5 en g5 gewoon op f7 slaan, omdat de zwarte toren op e8 stond, zwarte paarden op f6 en f8 en een zwarte loper op e7. Bij Simon was in een Ben-Oni ook het een en ander vreselijk mis gegaan en de zwarte stelling deed pijn aan de ogen.

De eerste uitslag kwam van Frank. In een volstrekt gelijke stelling had hij al een keer op mijn verzoek remise afgeslagen, maar toen het allemaal nog gelijker werd (“All animals are equal, but some animals are more equal than others” om Animal Farm maar eens te citeren) was de puntendeling onvermijdelijk. Via invaller Erik –welwillend afgestaan door Jan Prins als teamleider van het derde- kwam de tweede remise tot stand; hij stond wat minder, maar keepte heel bekwaam (1-1). Toen was het definitief afgelopen met de bestuursleden Simon en Jan Jaap; zij hadden zich tot het uiterste verzet, maar de witte overmacht was aan beide borden te groot. Dat betekende een 3-1 achterstand en daar viel niets op af te dingen.

Aan het eerste bord leek John een goede partij te spelen. Hij had in een dynamische stelling een stuk geofferd; toen hij dat echter op de verkeerde manier wilde terugwinnen, had zijn tegenstander een paar tussenzetten en bleef zo een stuk voor. Dat was 4-1 en daarmee was de wedstrijd beslist, want bij Colijn kon het alleen maar remise worden in een toreneindspel van twee tegen twee. Evert scoorde zijn tweede punt op rij; hij won zo maar pion b7 en hield daar een prachtige stelling aan over, die hij risicoloos uitspeelde (4-2). Colijn berustte in de onvermijdelijke remise (4,5-2,5). Uw verslaggever speelde in de opening iets te ambitieus, maar toen zwart daar niet echt van profiteerde, kwam er een gunstig eindspel op het bord, dat ik in winst kon omzetten.

En zo won RSR Ivoren Toren weer met 4,5-3,5 van een heel serieuze degradatiekandidaat. Onze laatste strohalm is nu winnen van het vrij sterke Santpoort 1, dat 2 april naar Utrecht komt. Of creëert het derde nog een extra strohalm door als promovendus kampioen te worden? Wij wensen ze alle succes!