Flitsende start van het tweede

In vergelijking met het vorige seizoen is het tweede danig gerenoveerd. Alleen John, Simon en ondergetekende bleven over van het toenmalige negental. Lukas vertrok weer eens naar DBC, als ik goed geïnformeerd ben, Anton ging het eerste versterken, terwijl Elmer, Erik, Leo en Jan Prins naar het derde afdaalden. Daarvoor in de plaats kwamen Jan Jaap vanuit het eerste en Wouter, Frank, Colijn en Evert vanuit het derde.

Welnu, de vijf nieuwe spelers scoorden drie punten zonder een nederlaag, de drie oude voegden daar precies anderhalf punt aan toe, hetgeen tot ieders verrassing leidde tot een overwinning op het qua rating sterkste team uit onze klasse SOPSWEPS oftewel Samen Op Pad Spelen We Een Potje Schaken. Ik kan me voorstellen, dat je die naam afkort. Wij zijn op rating nummer negen.

De wedstrijd begon vrij rustig; na zo’n twee uur spelen maakte ik me alleen wat zorgen om Simon en mijzelf. Colijn boekte een degelijke remise tegen hun enige invaller en even later lukte dat ook Jan Jaap aan bord 1 tegen hun kopman Marcel Peek. Wouter leek steeds een klein voordeeltje te hebben, maar ook hier was remise het resultaat, omdat zijn tegenstander eeuwig schaak kon houden. Het werd 2-2, omdat Evert met wit geen risico nam en de vijfde remise op rij kwam van mij af. Ik dacht –en in de analyse bleek mijn tegenstander dat ook gedacht te hebben- heel slecht te staan; tot ons beider verrassing kon ik mij met een serie ruilen geheel bevrijden. Als ik de geestelijke souplesse had gehad op dat moment aan winst te denken, had ik gewoon een pion kunnen winnen, maar ik was al weer zo tevreden, dat ik ging consolideren. De pion, die ik later won, had geen serieuze betekenis in het toreneindspel: 2,5-2,5.
HP en John
Hein Piet en John

Verheugd constateerde ik, dat we niet gingen verliezen. John had met een geestig torenoffer een glad gewonnen stelling bereikt, Simon stond verloren en Frank zou zeker niet verliezen. Door de geringe ruimte tussen de tafels kon ik zijn bord het slechtste volgen, maar de 4-4 was in elk geval binnen handbereik. Voor de wedstrijd had Frank me verteld, dat dit de eerste keer was, dat hij als vaste speler in een KNSB-team was opgesteld. Het is mij een raadsel, waarom dat niet eerder gebeurd is, want hij won in een goede partij, waar ik me afvroeg, welke speler de slechtste witte loper had. De witte stond op h1 en werd geblokkeerd door de zwarte pionformatie f3-g4, de zwarte stond op h3. Maar Franks dame met een schitterende vrije d-pion waren ver superieur en dat betekende plotseling, dat we gingen winnen. Frank zorgde voor 3,5-2,5 en even later staakte de tegenstander van John de strijd. Daarmee was de winst binnen en deed Simon nog hardnekkige pogingen remise te maken, maar dat bleek toch een mission impossible. Uitslag 4,5-3,5. Een fraaie start!
Frank - Onselen
Frank. Let op de witveldige lopers!

 Paul Keres 2-SOPSWEP '294,5-3,5
1Jan Jaap Janse-Marcel Peekremise
2John Cornelisse-Machiel de Heer1-0
3Hein Piet van der Spek-Dinand Webbinkremise
4Wouter Langerak-Tom Bottemaremise
5Simon Kronemeijer-Johan Booij0-1
6Evert van HeelJan Roebersremise
7Colijn WakkeeMartijn Benschopremise
8Frank WilschutPaul van Onselen1-0

P.S. Ik wilde ook de partij van Frank nog plaatsen, maar daarvoor ontbreekt me nu de tijd. Wellicht volgt die later.