PK3 kampioen SGS-Promotieklasse

Vrijdag was de eerste centrale slotronde in de SGS-Promotieklasse, bij ons thuis in het USG en compleet met liveborden en –uitslagen, het decor van de kampioenswedstrijd van PK3. Met Amersfoort 2 in matchpunten gelijk maar in bordpunten een straatlengte achter volstond een overwinning tegen Oud Zuylen 2, die nog vochten tegen degradatie.

Vlak voordat om 20.00 de klokken werden aangezet toverde de teamcaptain van Oud Zuylen opeens een verrassing uit de hoge hoed. Een nieuwe opstelling. Niet erg sportief naar ons als tegenstander (wij zaten al achter de borden in de veronderstelling dat Oud Zuylen zijn opstelling al had doorgegeven), maar vooral grote verwarring bij de eigen spelers, van wie een enkeleing zelf van stoel wisselde. Het heeft mogelijk meegespeeld in de snelle voorsprong van de onzen.

Nog geen uur was er gespeeld toen we het eerste punt konden noteren. Evert (bord 4) speelde met wit tegen Bertrand Weegenaar, topscorer van OZ met 5 uit 5. Ronald Gouma (de verwachte man op bord 4) gaf later aan dat hij zich op deze variant van Evert had voorbereid, voor Weegenaar was het allemaal nieuw:

Evert van Heel – Bertrand Weegenaar, stelling na 11. c6

11… a5?? (Een blunder a tempo. 11… bxc6 12.Lxc6 Lh3 geeft zwart zelfs voordeel, maar dat is op ons niveau blijkbaar lastig te vinden. En 11… Tb8, met minimaal gelijk spel, blijkbaar ook). 12. cxb7 Lxb7 13. Dxb7 Tb8 14. Df2 Lxb2 15. Lxb2 Txb2 16. Pc3 Pf6 17. Tab1 Db6? 18. Pa4 1-0.

Op bord 1 kon Dirk de Beer, invaller voor kopman Wouter, ook al snel een punt bijschrijven. In een Schotse partij gaf tegenstander Tempelman eerste een hoop tempi en daarna een volle toren weg. 2-0, nog voor de klok van half tien. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen, maar zorgen waren er wel bij Colijn, die zich met wit in een moderne Benoni eerst Pfd2 en daarna Db3 liet ontglippen. Na Pfxd5 stond de toren op e1 niet meer gedekt en daardoor de e-pion gepend. Ook bij Jesse, op bord 8 met wit in een Konings-Indiër, waren er wat problemen na een dubieus kwaliteitsoffer op c8. De zwarte damevleugel lag weliswaar aan gort, maar de witte stukken deden niet mee in de verdediging van de koning. Ondergetekende stond een Morra-pion voor, maar lag wel wat in de heg en de partijen van Mark, Paul en Rijk waren nog niet duidelijk.

De laatste twijfels waren echter van korte duur. Mijn tegenstander, PK-internist Erik Corneth, deed een stuk in de aanbieding (3-0) en die van Rijk eerst een pion en later een kwaliteit (4-0). De eer was aan Mark het beslissende punt op het bord te zetten. Mark had in de allereerste wedstrijd van het seizoen (tegen PK4) met een vlotte overwinning op Rolf het team op weg geholpen, maar speelde dit seizoen ook een aantal ongelukkige partijen. Uiteindelijk word je met een heel team kampioen en het is mooi dat Mark het af mocht maken.

Uiteindelijk werd het zelfs 7-1. Paul remiseerde tegen Ronald Gouma. Jesse en Colijn ontsnapten, Colijn won zelfs door een reeks van zes treurige zetten van Huib Olij. Jesse tekende voor het laatste halfje van het seizoen:

Jesse Bassant – Pim Gentenaar, stelling na 37. Dg4+

De zwarte aanval is doorgeslagen en na 37… Tg7 beoordeelt Fritz de stelling als -12. Het werd echter eeuwig schaak, na 37… Kh8?? 38. Lc3+ Tg7 39. Lxg7+ Lxg7 40. Dh4+, zodat de avond feestelijk zonder nederlagen werd afgesloten. Je wint geen wedstrijden zonder hulp van de tegenstander, maar in dit geval kregen we wel erg veel cadeau. Dat zal volgend jaar in de KNSB-competitie wel anders zijn.

We kunnen terugkijken op een prima seizoen in een sterke promotieklasse. Afgaand op de ratings waren we het sterkste team, gevolgd door Amersfoort 2 en Moira-Domtoren. Tegen deze beide concurrenten werd het een spannende strijd, met een zure, krappe nederlaag tegen Amersfoort en een ietwat gelukkige overwinning op Moira. Zeist had een concurrent kunnen zijn, als ze zich niet hard hadden laten wegzetten tegen onze vrienden van het vierde (6,5-1,5) en ons hadden afgestraft toen we tegen hen onze slechtste wedstrijd van het seizoen speelden. Dat gebeurde niet en we kwamen er met 4-4 genadig van af. De zes overige wedstrijden wonnen we overtuigend.

Voor de geïnteresseerden in de cijfers: met een gemiddelde rating van precies 2000 (een record voor PK3 of anders voor de promotieklasse – kan iemand dat uitzoeken?) haalden we tegen een gemiddelde tegenstand van 1896 een score van 48,5 uit 72, goed voor een team-TPR van 2025. Kopman Wouter (6 uit 8) en ondergetekende (7,5 uit 9) bleven ongeslagen, Evert (6 uit 8) en Jesse (5 uit 7) zetten series van 4 opeenvolgende overwinningen neer en Mark (4 uit 9) scoorde zoals gezegd zowel het eerste als het beslissende volle punt. Rijk, Paul en Colijn ten slotte hadden met 6 uit 9 ook prima scores. Slechts vier keer moest op een invaller een beroep worden gedaan. Dank aan Ernst, Jessica en tweemaal Dirk. Ernst scoorde bij zijn invalbeurt tegen Hoogland een vol punt, wat zijn totaalscore in de promotieklasse op 9 uit 10 bracht, en hem de topscorerstitel van het seizoen opleverde.

De vraag van het seizoen: gaat Mark de laatste trein naar Culemborg halen? Vrijdag lukte dat, maar wel de team-foto bij de huldiging gemist.

De kampioenen van links naar rechts:

Kampioensteam Paul Keres III, seizoen 2014-2015

Kampioensteam Paul Keres III, seizoen 2014-2015

Paul, Jesse, Evert, Colijn, Frank, Dirk en Rijk. Wouter in Portugal en Mark in de sprinter.