Paul Keres geeft de geest

In het knusse Spirit werd de strijd aangebonden met Max Euwe, uit Enschede. Dit team speelt een klasse lager dan Paul Keres, maar was qua sterkte zeker niet minderwaardig.

Dat bleek, al duurde het lang voor er tekening in de strijd kwam. Arbiter Jan Wiggerman meldde zelfs dat na een stief uur spelen pas stukken de doos in gingen. Wim v/d Fliert (bord 2) kwam onder druk te staan en zag een vervelende e-pion zijn stelling binnenstormen. Wit verdedigde zich inventief maar na de tijdscontrole was het definitief mis. Min of meer tegelijk haalde Paul Hommerson (bord 4) de vis echter op het droge. Ik heb niet alles kunnen volgen, maar nadat wit een pion kwijtraakte kwam er later weer eentje terug. Daardoor had Paul meteen een vrijpion die transformeerde in een dame; het tegenspartelen van zwart diende slechts om de spanning erin te houden.

De zwarte borden waren nog over. Bij Xander Wemmers (bord 1) ontstond een spannend Spaans gevecht dat voor deze simpele ziel te moeilijk was. Veel zwarte activiteit, maar ook een wat zielig paard op b7. Wit ruilde consequent alles af op dat paard na, waarop Xander iets anders bedacht: het paard ging de doos in, maar twee vrolijke vrijpionnen renden naar voren. Het leek op eeuwig schaak uit te lopen. Een matdreiging gooide echter roet in het eten: 1-0, en 2-1 achter. Daardoor had Lukas Boutens (bord 3) de ondankbare taak voor een gelijkmaker te zorgen. Dat zat er echter geen moment in; na een moeizame opening kon zwart enkel passief verdedigen, wat Lukas met verve deed. Wit speelde het eindspel echter vrij nauwkeurig; een blunder in de laatste seconden maakte aan alle illusies een einde.

We liggen eruit! Geen schande, maar wel jammer. Een reden om extra trots te zijn op onze finaleplaats van vorig jaar. In de volgende KNSB-wedstrijd zal Paul Keres I zijn ware gezicht laten zien.