PK2 purmerendiseert

Het leuke van de KNSB-competitie is dat je in plaatsen komt die je nooit hebt bezocht. Zo was het gros van Paul Keres II nog nooit in Purmerend geweest, en zelf had ik slechts een flauwe notie waar het eigenlijk lag. Toen ik dat opzocht trof ik de term ‘purmerendisering’ van Gerrit Komrij: dankzij op elkaar lijkende nieuwbouw lijkt eigenlijk elke Nederlandse plaats op elkaar. En dan vooral op Purmerend. Het is dat we zo graag schaken…

Goed. Purmerend dus. Die speelden vorig jaar nog in de 1e klasse, zijn gedegradeerd en staan braaf in de middenmoot. Bepaald geen slecht team, met een sterke kopman en degelijke middenborden. Een hobbel die genomen moet worden voor er over kampioenskansen mag worden gefilosofeerd. Wij misten Gerben, net terug uit Gibraltar, en Wim moest bridgen. Dan zijn er nog acht over en dat is in de 2e klasse (nee Jan Jaap, niet jinxen) precies genoeg. Welgemoed gingen we op pad, benieuwd hoe erg Purmerend eruit zou zien. Uitgestapt bij station Overwhere, wat geen Engels maar Westfries is, zagen we inderdaad een woonwijk zoals er zoveel in Nederland zijn. En vooral het bord waarop geadverteerd werd met wonen in een “parkachtige omgeving” (net zoiets als yoghurt met aardbeiensmaak i.p.v. aardbeienyoghurt), geplaatst op het enige groene veldje in de wijde omgeving, riep weemoed op. Geen meer gepurmerendiseerde plaats dan Purmerend. Snel naar binnen.

De wedstrijd dan. Die werd, gek genoeg, geen moment spannend. Hein Piet (8) opende de score tegen een zich goed werende invaller. We geven onze teamcaptain het woord (de zetten zijn uit te voeren op het bordje, wat overigens voor alle diagrammen geldt):

Hier deed ik niet 23…Pe5xd3 wegens 24.Td1 en ik heb lang zitten kijken naar onzin als 24…Tc2x 25.Pc2x Le4x 26.De4x Pf2+ 27.Tf2x Dd1x, maar gelukkig telde ik goed en zag ik, dat dat gewoon een stuk kost. Mijn tegenstander wees er na afloop terecht op, dat 24…Pc5 een gezonde pion wint. Maar als ik een echte schaker was geweest, had ik natuurlijk 24…f7-f5 gespeeld met vernietiging en ik heb daar vaak naar gekeken, maar dom genoeg niet op dit moment.

Ik bleef wel beter staan, maar speelde niet doortastend genoeg. Plotseling dacht ik aan de partij van Hugo van donderdagavond, waar hij met zijn zwartveldige zwarte loper en dame de witte koningsstelling binnendrong en remise afdwong.

Diagram 2 na de 38e zet van wit:

Geen gezeur meer: 38…Dc7 39.Pb5x Dc2+ 40.Kg3??? en toen ik mijn dame aanraakte om 40…Db2??? te spelen, zag ik pas, dat 40…Lh4+ onmiddellijk tot mat leidde. Gelukkig deed wit direct 41.d6 en vertelde na afloop, dat hij dacht, dat hij gewonnen stond. Maar toen deed ik toch maar 41…Lh4+ en opende daarmee, zoals een teamleider betaamt, de score. Zoals Donner zei-wat heeft die man toch veel verstandige dingen gezegd- “Het blijft een geluksspel.”

Een mooi potje van HP en 1-0 voor. Even schrok ik toen uit die hoek een beschaafd, maar toch luid beltoontje te horen was. HP heeft toch geen mobiel? Nee, het was bord 8 van Purmerend 2, gezeten naast ons bord 8, die even aan de wandel was en zijn colbertje over de stoel had laten hangen. Prompt werd er gebeld en was deze speler een 0 rijker. Vervolgens werd de partij nog wel netjes uitgespeeld. Misschien om uren rondhangen in een parkachtige omgeving te voorkomen

Vervolgens won ook Frank (7), die als “saai maar waarheidsgetrouw verslagje” het volgende meldt:

Mijn tegenstander was met zwart snel op onbekend terrein wat een goed tijds- en ook stellingsvoordeel opleverde voor mij. Voor mij was het makkelijk de stelling te versterken zonder veel risico en zonder veel te rekenen en voor mijn tegenstander werd het steeds lastiger verdedigen met ook steeds minder tijd op de klok.
Materiaalverlies kwam vanzelf en toen dat was opgelopen tot een dame en een kwaliteit gaf mijn tegenstander na een paar zetten op. Ik heb nog nooit zoveel voorgestaan in een lange partij.

Dat is helder. Dan Marijn (5):

Wit heeft zijn opponent aardig opgevouwen, maar die begint nu nog enigszins terug te vechten. Na het logische 22. Lxd6 is 22… Tf3! lastig, bijvoorbeeld 23. De5 Lxd6 24. Txd6 De3+ of het meer spectaculaire 23. Lc7 Txc3 24. Lxb6 La3. Dat was gezien, en met 22. Lh3! werd dergelijk gerommel voorkomen. Na 22… Txf4 23. Lxe6+ Tf7 24. Tdf1 kreeg zwart geen kans meer.

En zo stond het 3-0, en zat ik moederziel alleen aan bord 6. En ondertussen zat Hugo misschien wel grootmeester te worden, maar dat kon ik niet volgen. Voor ik me bij de andere staartborden kon melden tekende John (4) de 4-0 aan.
In de volgende stelling besloot wit een zojuist geslagen pionnetje nog even niet terug te pakken:

En daar wist zwart wel raad mee. De beslissing viel op zet 38:

Dat niet geslagen pionnetje heeft een aardige carrière gemaakt. Na 38… Pxd4! was alles voorbij.

Ik (6) was de volgende. Daags voor de wedstrijd werd ik geappt door John, die bij zijn voorbereiding een partij Van Mil – Janse (1-0) uit 1994 tegen kwam. Mijn oudst bekende partij!

En in 2020 troffen we elkaar dus weer. Er was geen sprake van revanchegevoelens, maar toch was het al snel een stevig gevecht. Hier gooide ik het lont in het kruitvat:

En uiteindelijk een kleine kwaliteit voor, maar een sloot pionnen achter. Dat gevecht met ongelijk materiaal ging gelijk op, tot de noodlottige veertigste. Wit gebruikte zijn tijd, maakte een keuze en bood een kopje koffie aan. Die tijd kon ik mooi gebruiken om te herstellen van de schrik, want in één klap had wit zijn eigen stelling vernietigd. Al had ik nog gruwelijker in de fout kunnen gaan:

Het had weinig gescheeld of ik had 50… Pf4 uitgevoerd.

5-0! Ook een soort Purmerendisering: alle partijen lijken op elkaar, en bijna alle wedstrijden ook al. Zo verliest er ook altijd wel iemand, maar dit seizoen vaak niet meer dan één. Tegen Amersfoort was dat Eugene, tegen VAS Frank en tegen Wijker Toren John. Als er meer verliezen, dan gaat het ook meteen mis, en met nul verliezers hebben we geen recente ervaring. Daarom ook dit keer maar één nederlaag, helaas wel weer Eugene na veelbelovend te hebben gestaan. Geen diagram, dat komt bij zijn eerste winstpartij.

En nog steeds was onze kopman bezig. Het is een genot om met Dirk in één team te zitten. Zijn toewijding en liefde voor het spel zijn om jaloers op te worden. Ook speelt hij geregeld prachtige partijen, al is de verhouding arbeid – resultaat nog niet helemaal in evenwicht. Deze wedstrijd wilde hij graag aan 1, want een goede kans op IM Pieter Hopman, wiens stijl een principiële aanpak vraagt. Zo gezegd, zo gedaan, en zie hoe Dirk hem naar de keel vliegt:

16. Pd5! exd5 17. exd5 b5 18. cxb5. Een fraai stukoffer dat na 18… Pe5 19. Le6 de koning in het midden hield. Hopman stribbelde lang tegen, Dirk koos niet altijd de snelste maar wel steeds een veilige methode, tot het einde waar zwart aalglad ontsnapt. Veel plusser kan een plusremise niet zijn…

Klaar? Nee, we hadden Raymond (2) nog. Die zat tegen een klein Duits meisje dat echter speelde zoals ik dat over een jaar of dertig denk te doen: uitermate voorzichtig, niets over de middellijn en dichtschuiven waar dat kan. Nu vindt Raymond dat juist leuk, denk aan zijn partij tegen Laurierboom Gambiet. Dus ook hier iets dat we al vaker gezien hebben: Raymond pakt veldje voor veldje, snoert wit steeds meer in en de beslissing lijkt nabij. Maar toch is niet elke nieuwbouwwijk hetzelfde:

82… Kd7? Er zat nog een mooie winst in met 82… Df3! 83. Pe1 Pxh4! Die is licht te overzien. Nu kabbelde de partij naar remise.

6-2! Weer een ruime overwinning, net als alle andere teams. Je weet niet meer in welk team je speelt, welke ronde het is. Je zou het als monotonie kunnen zien, maar ook als flow. Als we die vasthouden, dan zit er mogelijk iets moois in het vat. En dan staan we volgend jaar, met nieuwe tegenstanders en nieuwe plaatsen, weer helemaal op scherp.

Rest mij tenslotte nog even reclame te maken: mocht u ooit al dan niet per ongeluk in Purmerend belanden, dan is er hoop! Vijf strijders hadden na de wedstrijd wel zin in een hapje, maar alles om ons heen was donker en verlaten. Alles? Nee, in het verder wat troosteloze winkelcentrum zat Putri Solo! Een Indonesische toko met een paar tafeltjes, eigenlijk al gesloten maar na wat vriendelijke woorden alsnog open. Voor nog geen tientje de man heerlijk eten, en zoveel dat enkelen op hun kop kregen vanwege het niet leegeten van het bord. Of Raymond nog moest afwassen is onbekend.

Hieronder vijf partijen en de cijfertjes.

 Purmerend 12088Paul Keres 2217226
1.IM Pieter Hopman2359Dirk Floor2185½½
2.Katharina Ricken1990Raymond de Rooij2189½½
3.Nicky Law2191FM Eugene Rebers217810
4.Wim Luberti2158John Cornelisse218401
5.Michael Yu2020FM Marijn Otte216901
6.Lucas van Mil2169Jan Jaap Janse218801
7.Romayn Brandsma1908Frank Lommers219301
8.Nico Felten1905Hein Piet van der Spek208601

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.