PK3 vindt tussen de remises de winstweg

Zaterdag 14 december troffen alle vijf PK-KNSB-teams in hun thuiswedstrijd een ploeg die in de buurt bivakkeerde. Een dag die spannende wedstrijden beloofde. De vorige thuiswedstrijd zaten wij in het midden van de zaal, waar je het meeste hinder hebt van de bar/analyseruimte (deur openen op het moment dat er een relatieve stilte heerst!). Omdat tijdens die wedstrijd alle spelers van het 5e zo snel klaar waren dat er nog niemand anders aan het analyseren was, mochten zij de middenpositie innemen. Om vier uur waren ze allemaal   (zie een van de fraaie foto’s met alle 16 aan bord) nog bezig… Een buitenkansje was dat de andere vleugel vrij was en we van de toiletgroep aldaar gebruik mochten maken. Het was helemaal mooi geweest als ook de bar daar ingericht had kunnen worden.

Het Bunschoten-Spakenburgse En Passant 2 bezat een bordpuntje of zo meer na drie ronden. Van ons negental waren Daan en Simon verhinderd, maar gelukkig was onze supersub Paul weer genegen plaats te nemen. Onze tegenstanders waren met relatief weinig 2000+-spelers opgekomen, waardoor we behoorlijk favoriet waren. Hun captain, onze eigen Jasper Reichardt, was non-playing omdat hij vroeg weg moest, maar ze hebben een flinke pool waardoor alles ruim boven de ondergrens bleef. Een makkie was het dus ook niet.

En dat bleek toen er al vroeg een aantal remises te noteren waren. Misschien lag het aan de plek bij het raam, waar het 5e de vorige keer zat? Buitenlucht die lokt ondanks de gestage regen? De eerste die ten prooi viel aan een vijandelijk remiseaanbod was Max.

De opening verliep zeer voorspoedig, maar Max schrok wat van De4. Lxf3 is een mogelijkheid vanwege Dg5; zijn tegenstander suggereerde Dd7; zelfs f5 en Ld7 zijn aardige opties. Het eerder gespeelde LxPb6 was echt een grote concessie.

Bij Adrian was gewoon de jeu eraf. Tegenstander Gijs-Cor Heuveling gaf na afloop aan dat hij altijd wit heeft en daarmee 300 punten sterker is dan met zwart. Een kort kleurig onderhoud leerde dat hij altijd gevoetbald had in Spakenburg, niet voor rood of blauw was (een licht blauwe voorkeur), maar bij groen (Eemdijk) gespeeld had. Adrian sneed door de stelling heen en we hadden het punt al geteld. Was het hybris die de aandacht deed verslappen? Commentaar is van Adrian:

Kort daarna voegde Paul zich bij de halfjes in een partij waarin bar weinig gebeurde. Vroeger speelde ik tegen een vriendje het vierpaardenspel, we ontwikkelden de lopers, rokeerden en omdat we meenden dat elke ruil en pionnenopmars slecht was (waarschijnlijk gevoed door Stratego-ervaringen) bleef het daarbij. Zo erg ging het niet bij Paul.

Rijk had een aardige partij, maar ook hij viel, als ware het een slimme babbeltruc, voor een goedgetimed remiseaanbod

Bij Erik ging het helemaal fout na een florissante opening. Hij had zich teveel van c5 voorgesteld.
We stonden daarmee achter, maar Anton stond er nog steeds prima voor en in Elmer heb ik een groot vertrouwen zo gauw er een technisch uitziend middenspel bereikt is. En toen kreeg ook ik een remiseaanbod. Eigenlijk is een remiseaanbod maar een raar iets. Het is een vraag en er wordt een voorstel gedaan voor een gezamenlijke toekomst (samen analyseren, drankje erbij). Niet aannemen zou in gewone conversatie bij hoog-sensitieve mensen als een onbeleefdheid opgevat kunnen worden. Het is zaak de vraag zakelijk te stellen en dat deed mijn tegenstander. Zijn zwarte pion op d4 zat als een doornwrat in mijn witte vlees, maar ik kon er omheen spelen en zag mogelijkheden.

Zo, dat scheelde voor de match!

3-3 met Anton en Elmer gebroederlijk naast elkaar strijdend. Wat ze lange tijd deden. Met veel bekijks, het was de enige spannende wedstrijd: de andere teams hadden al lang en breed gewonnen. Anton had zijn tegenstander al snel met een nare dubbelpion opgezadeld. Alle stukken stonden actief, zijn zwarte dame op d3, witte lopers die achter de eigen pionnen opgesloten waren. Winst was een kwestie van tijd. Op de een of andere manier ging wit echter niet KO en kwam zelfs een kwaliteit voor. Antons compensatie bleef onverminderd groot en hij zocht naar matnetten. De kwaliteit werd teruggewonnen, maar nu had wit een vrije b-pion die latent gevaarlijk kon worden. Anton gaf dameschaakjes om te kijken of er iets fout gedaan werd.

Dat laatste was ondertussen wel bij Elmer gebeurd, door zijn tegenstander. Elmers sluimersluipschuttersstijl had hem een pion opgeleverd. Nauwkeurig spel was nog vereist maar voorradig en de opponent sputterde niet erg tegen. Toen Anton zag dat het bij zijn buurman naar wens ging, checkte hij nog even hoe de stand was en besloot tot de vijfde remise van de dag. Elmer haalde vervolgens op de niet strikt snelste manier het beslissende punt binnen.

Het was al met al een matige voorstelling. Aan 145 punten gemiddeld ELO meer is een 5½-2½ gekoppeld. De 2 matchpunten kwamen in ieder geval nog binnen en met 5 uit 4 zijn we ermee op de derde plek beland. Vrij verrassend legde een sterk opgekomen OZU het af tegen BSG2, dat daarmee de kop overgenomen heeft met 6 matchpunten. Veenendaal met de toppers heeft eveneens 5 uit 4. Een interessante competitie, die pas op 1 februari hervat wordt.

T Paul Keres 3 2058 En Passant 2 1915
1. Rijk Schipper 2083 Guido de Romph 1858 ½ ½
2. Erik Oosterom 2036 Robin Reichardt 1881 0 1
3. Max Viergever 2054 Gerben van Pel 1958 ½ ½
4. Bert Both 2106 Johannes Kossen 2044 1 0
5. Anton Rosmuller 2070 Gert Reichardt 1998 ½ ½
6. Elmer van Veenendaal 2082 Arie van den Hoogen 1852 1 0
7. Paul van der Kooij 1955 Arie van Diermen 1872 ½ ½
8. Adrian Schoeneshoefer 2078 Gijs-Cor Heuveling 1857 ½ ½

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.