Nieuw vijfde winnend van start

Het nieuwe vijfde is het oude vierde als we naar de personele bezetting kijken, maar de resultaten zijn 100% gekeerd in vergelijking met het vorige seizoen. Toen was het vierde een team dat nagenoeg iedere wedstrijd net een halfje tekort kwam, wat dan ook welhaast onvermijdelijk tot degradatie leidde. Maar dit seizoen, in de vijfde klasse C, wordt anders. We willen het verloren gegane terrein heroveren, zoals het cliché luidt. De twee zeges in de eerste twee wedstrijden – de vijfde klasse telt slechts zeven ronden – vormen dienaangaande een goed begin.

Tegen Almere III gingen we voortvarend van start. Wim (ik dus) won in elf zetten, teamcaptain Ger maakte vervolgens snel remise. So far so good, maar toen Gerard snel na zijn Franse opening strategisch blunderde, stond het na een uur of 1½ 1½ – 1½. Aan de overige borden leken de onzen het initiatief te hebben, maar de tegenstanders van Pim, Rolf en Klaas hielden al dan niet met kunst en vliegwerk de poorten gesloten. Het was de verschroeiende aanval van de Hollandse verdediging die kopman Eric uitvoerde die wel een punt opleverde. Enig fortuin kwam daar wel bij kijken, want ook hier hield de Almeerder zijn stelling goed in de hand, maar juist toen hij technisch gezien alle problemen had overwonnen, ontsnapte hem een geweldige lapsus. Met een simpel schaakje trok Eric het punt naar zich toe. Aan het resterende, laatste bord had ‘nieuwkomer’ Jelle een technisch eindspel op het bord gekregen: koning, dame en f-pion tegen koning en dame voor zijn tegenstander. Heel moeilijk, ook al omdat de pion nog op zijn beginveld stond en dus een lange weg te gaan had. Jelle probeerde het even, maar toen de schaakjes bleven komen gaf hij remise niet alleen om zodoende beide matchpunten veilig te stellen (4½ – 3½) maar ook om te voorkomen dat hij met 200 zetten de langste partij van de dag zou spelen. Met de database viel achteraf vast te stellen dat de winstweg ‘maar’ 63 zetten weg was.

Twee actiefoto’s:

Ger, Wim en Jelle

Eric, PIm, Rolf en Klaas

T Paul Keres 5 1831 Almere 3 1677
1. Erik Corneth 1973 Peter Alberts 1763 1 0
2. Pim te Lintelo 1863 Luc van Dijk 1736 ½ ½
3. Rolf Dijksterhuis 1881 Johan Haspels 1708 ½ ½
4. Klaas Veldhuijsen 1804 Johan Dielhoff 1665 ½ ½
5. Ger Hageman 1838 Marc Norden 1633 ½ ½
6. Wim Velker 1850 Harry Jaspers Focks 1737 1 0
7. Gerard Halve 1748 Cees Smits 1606 0 1
8. Jelle Vellema 1694 Gerben Terpstra 1568 ½ ½

In de wedstrijd tegen Moira-Domtoren III liep het allemaal wat soepeler. Waar menig tegenstander van Almere stug verdedigde, kwamen de punten in de tweede wedstrijd redelijk gemakkelijk binnen. Deze keer was Rolf degene die binnen het uur voor een winstpunt zorgde, waar Wim – niet goed geworden tijdens de partij – snel een halfje aan toevoegde. Ger veroverde wat materiaal en overrompelde toen des tegenstanders koning, wat tot een comfortabel gat leidde (½ – 2½). Aller aandacht richtte zich vervolgens op de partij van Eric. In zijn aanvalsdrift had onze man overzien dat zijn (witte) dame ingesloten werd – op b1 !! – en verloren zou gaan. Het bleek echter een fantastisch offer, want de twee lichte stukken en de vrijpion die het verlies compenseerden, bleken te machtig voor de ongerokeerde zwarte koning en zijn eega. De partij riep bij uw scribent herinneringen op aan Portisch – Kavalek uit het Hoogoventoernooi van 1975, alwaar de zwartspeler met een dameoffer / dameverlies, met materieel gezien weinig compensatie, remise wist te maken door de witte koning in een ijzeren greep te houden. Erics partij is eveneens waardig genoeg wereldwijd gepubliceerd te worden, te beginnen op deze site, met commentaar van de witspeler zelf.

E. Corneth – J. Bettman
1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. c3 Pf6 4. e5 Pd5 5. Dxd4 e6 6. Pf3 Pc6 7. De4 Le7 8. g3 b6 9. Lg2 La6 Een geweigerd Morra. Zwart krijgt het voor elkaar de witte rokade voorlopig te verhinderen. 10. Pbd2 Tc8 11. c4 f5 12. Db1 d6 Wit kiest eieren voor zijn geld en besluit te rokeren nu het nog kan. Mogelijk was 13. a3 een beter alternatief geweest. 13. 0-0 e5 14. cxd5 e4 15. Dxc6 exf3 16. Lxf3 Ld3 Deze zet had ik volkomen over het hoofd gezien en ik zakte door de grond. Nadat ik mij herpakt had, kwam ik, evenals mijn tegenstander, al snel tot de conclusie dat de situatie nog helemaal niet zo duidelijk is. 17. Td1 Lxb1 18. Pxb1 Dc7 19. Pc3 Lc5 20. Lf4 e5 21. Td7 exf4 22. Te1+ Le3 23. Txc7 Txc7 24. fxe3 fxg3 25. Pb5 gxh2+ 26. Kxh2 Te7 27. c7 Kd7 28. Lb7 en zwart gaf op. De sportiviteit van Jan Bettman mag niet onvermeld blijven. Na afloop hebben we zeer gemoedelijk en met veel plezier geanalyseerd en nagesproken.

Voordat het zoet voor het vijfde definitief zou worden, kwam het onvermijdelijke zuur: Jeroen was te zeer onder de indruk van de latente aanvalsmogelijkheden zijner opponent om zijn eigen aanvalskansen correct in te schatten. Het gevolg was een defensieve opstelling die niet houdbaar bleek. Na de remise van Klaas – een pion in het deficit – bezorgde Jelles pluspion hem deez’ maal wel de winst en ons wederom de twee matchpunten. Pim tenslotte liet fraai zien waartoe het loperpaar in open stelling in staat is tegen het paardenpaar, zeker als dit niet veel verder komt dan d2 en e2. 6 – 2 winst derhalve en medekoploper in 5C.

T Moira-Domtoren 3 1587 Paul Keres 5 1853 2 6
1. Jan Bettman 1816 Erik Corneth 1973 0 1
2. Ernest de Vroome 1938 Jeroen Bollaart 1919 1 0
3. Roland Bijvank 1615 Rolf Dijksterhuis 1881 0 1
4. Bram van Reemst 1635 Pim te Lintelo 1863 0 1
5. Joop Veld 1638 Klaas Veldhuijsen 1804 ½ ½
6. Max Valkenburg 1472 Wim Velker 1850 ½ ½
7. Lucas Siero 1405 Ger Hageman 1838 0 1
8. Kevin Moonen 1175 Jelle Vellema 1694 0 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.