Een goed begin is het halve werk: HWP Haarlem opgerold

Over speelzalen waar geschaakt wordt, kan het nodige geschreven worden. Bijvoorbeeld zoals tegenstander Bart Gijswijt deed naar aanleiding van de bekerwedstrijd begin dit jaar in de Noteboom. Mijn tip voor dergelijke ruimten: zorg voor toevoer van zuurstof. Ik had nooit gedacht dat ik een biljartruimte binnenin een café als plek om op adem te komen zou beschouwen, maar afgelopen zaterdag kon je daar snakken naar frisse lucht. Waar wij zaten? In het Denksport- en biljartcentrum aan het Spaarne, in een ruimte zonder ramen en met de deur dicht.

Met een meesterklassewaardig team en als ratingfavoriet in 1A mochten we direct op bezoek bij het als tweede geplaatste HWP uit Haarlem, een niet te onderschatten tegenstander zoals JJJ al memoreerde in de voorbeschouwing. Vorig jaar verloren we in de competitie en begin dit jaar verloren we in de beker. Tijd om dat recht te zetten.

Als eerste mocht ik een puntje bijschrijven. Met de mededeling dat de telefoon was ingeleverd bij de wedstrijdleider in verband met een hoogzwangere Sanne, besloot ik deze zaterdag praktisch te schaken. Daarmee bedoel ik: op de tegenovergestelde manier zoals Grischuk het benaderde tegen Dominguez in de tweede ronde van de 4e match van de World Cup. Dus toen mijn tegenstander in onderstaande stelling 14.Da4? speelde (en weer een stuk richting damevleugel dirigeerde) aarzelde ik niet om 0-0 uit te voeren. Pas in de analyse realiseerde ik mij dat kunstmatig Kf8 ook een interessante mogelijkheid was, maar in plaats van een kwartier te mijmeren over de beste plek voor de toren besloot ik direct mijn tegenstander weer aan zet te laten. In het vervolg ging het bergafwaarts met de witten.

Daarmee stonden we even 1-0 voor, om vervolgens 1-2 achter te komen. Peter kreeg een Tsjechische Benoni tegen en liet Lg5xc1 toe, waarna zwart al minder last heeft van zijn ruimtegebrek. In de opening was er niet veel aan de hand en was Peter keurig de breekzetten b5 en f5 aan het controleren. Totdat hij op tilt sloeg toen zwart g7-g6 speelde in onderstaande stelling en naar eigen zeggen het spoor volledig bijster raakte (na g4 is er weinig aan de hand en handhaaft wit de controle). Gaandeweg kwam de witte stelling steeds meer onder druk te staan en kreeg zwart beide breekzetten voor elkaar: dan weet je dat het mis is.

David maakte zijn debuut voor de onzen en mocht tegen de beul van HWP, die mij in februari versloeg in de bekerwedstrijd en een jaar geleden Hugo opbracht in een initiatiefrijk middenspel. Helaas trokken we ook dit keer aan het kortste eind, doordat David tactisch even niet scherp was en wat zetten door elkaar haalde.

De volgende keer gaat die Gijswijt eraan!

Een rondgang langs de borden stelde gerust, ondanks de tijdelijke achterstand. Joris had een speculatief en zeker niet gek kwaliteitsoffer tegen gekregen (in de diagramstelling volgde 1.Txg7+ Kxg7 2.Lxf3, maar leek op weg te laten zien dat een toren meer waard is dan een loper (hoewel dat in de analyse tegen Hugo en ondergetekende nog tegen viel, ondanks alle pionzetten die Demre voor hem smokkelde). En inderdaad: onze jong held trok aan het langste eind na een onfortuinlijk c2-c4 van wit, een zet met als enige consequentie het op de tocht zetten van de eigen koning.

Paul deed 5.a3 in een Bogo-Indisch met De7, een voor mij onbegrijpelijke zet. Die zet zou Kortsjnoi nooit doen! Paul legde echter fijntjes uit dat het er niet om gaat of ik de zet begrijp, als hij hem maar begrijpt. En dat bleek het geval, in het middenspel was Paul lekker aan het manoeuvreren en voerde de druk op de zwarte damevleugel op. Prompt leidde dat tot de beslissende blunder bij de tegenstander, die ons weer op een punt voorsprong bracht.

 

Hugo was ondertussen met éénrichtingverkeer naar de koning van Babak Tondivar bezig, die hij begin dit jaar in de bekerwedstrijd nog langzaam maar zeker opknoopte. Het leek op eenzelfde scenario uit te lopen, totdat Hugo zijn klok en daarmee zijn tactiek niet op orde had. Om hier toch maar even de wijze man te citeren die ik beter begrijp dan Paul: “No matter if you are young or old, in time trouble there are no heroes!” Hugo begreep wel dat hij het niet (verder) moest laten ontsporen en keepte de partij naar remise.

Maar we vergeten bijna onze geluksTurk, lord of the dark squares! Die kreeg in de opening onderstaande stelling voorgeschoteld en hoefde daar niet lang over na te denken. Voor wie Demre nog niet kent, het vervolg is op zijn lijf geschreven.

Goed, 4½-2½ op het scorebord en 3 borden bezig die niet verloren konden worden, toch?

Voorzitter Niels speelde de Catalaanse variant die hip is op topniveau en waarbij wit een halve millimeter voordeel behaalt op grond van zijn loperpaar, terwijl zwart extreem solide staat. Dat levert over het algemeen balverzakkend saaie stellingen op en Niels verzuchtte na de partij dan ook dat hij naar iets anders op zoek moet. Hoe dan ook, na een gelijk opgaand middenspel kreeg Niels de geest en parkeerde hij zijn paard op c6 om naar eigen zeggen Ulf Andersson na te doen. Objectief was het echter weinig en zwart verdedigde goed (lees: actief). Niels ging bijna nog te ver, kwam een pion achter en besloot op tijd zijn zegeningen te tellen en remise te maken. Vijf bordpunten dus en zowel Evert als Xander gingen winnen?

Evert, leergierig als altijd, deed er alles aan om de masterclass van Xander tot leven te wekken en bereikte loperpaar tegen loperpaard met een mooie geometrie. In onderstaande stelling volgde 1…b4! 2.Pc2 en zwart mocht zijn loperpaar inruilen voor een pion voorsprong. In het vervolg toonde Evert zich een bekwaam eindspeltechnicus en tacticus en met beide middelen bracht hij de vis op het droge.

Daarmee was de overwinning een feit en gaf het niet dat de techniek van de Oude Meester hem in de steek liet. Eerst was hij goed op weg: in een middenspel werd de koning geactiveerd en ontstond het volgende eindspel. Dat is nog niet eens zo duidelijk, maar de randpion zal het paard angst inboezemen.

Dan komt het cruciale tweede moment, waar de rattigheid sleets lijkt.

Eind goed, al goed. Xander kreeg meerdere biertjes aangeboden om van de schrik te bekomen en de rest telde vooral de matchpunten. David begon “kampioenen” te brullen, er werd nog wat geblitzt en de stemming zat er weer als vanouds in. Toch memoreer ik nog even onze oud-voorzitter die in de aankondiging al meegaf: “Verkoop de huid niet voordat de beer geschoten is!”

HWP Haarlem 1 2238,3 Paul Keres 1 2351,4 3½-6½
Polak, I. (Indra) 2244 Wemmers, X.A. (Xander) 2400 z-w ½ – ½
Feher, A. (Adam) 2380 Kerigan, D. (Demre) 2373 w-z 0 – 1
Tondivar, B. (Babak) 2305 Hertog ten, H.M. (Hugo) 2506 z-w ½ – ½
Gijswijt, B. (Bart) 2359 Kerkhof van, D. (David) 2379 w-z 1 – 0
Carlier, B. (Bruno) 2342 Lombaers, P.J. (Peter) 2355 z-w 1 – 0
Duchêne, R. (Rene) 2155 Breukelman, H.J. (Jan) 2367 w-z 0 – 1
Merbis, M.D. (Max) 2099 Ondersteijn, N. (Niels) 2372 z-w ½ – ½
Jager de, P. (Pieter) 2162 Kokje, J.J.I. (Joris) 2240 w-z 0 – 1
Boelhouwer, C. (Collin) 2154 Hommerson, P. (Paul) 2250 z-w 0 – 1
Prooijen van, J.W. (Jan-Willem) 2183 Rademakers, E.L. (Evert) 2272 w-z 0 – 1

 

 

 

4 thoughts on “Een goed begin is het halve werk: HWP Haarlem opgerold

  1. Mooi verslag mannen! Ik laat me de volgende keer graag naar de slachtbank leiden als dat betekent dat dit treffen in de Meesterklasse plaatsvindt.
    Verder: volgens onze verslaggever kwam aan bord 1 het schaak op d7 al met de zwarte koning nog op d3, en de witte dus nog op a6. En dan is wit ook na het onhandige Ke3 toch echt te laat.

  2. In de kletsvariant bij Evert dacht ik nog even dat wit een redding had: 1… b4 2. g4 bxa3 3. bxa3 b5 4. gxh5 gxh5 5. Pf5 b4 en dan 6. Tb2!?, loper wegjagen en pion slaan. Echter, na 6… Txa3 is daar geen sprake van: zowel na 7. Txa3 bxa3 8. Txb3 a2! als na 7. Tab1 bxc3 8. Txb3 c2! is de dappere pion erdoor. Een mooie dubbeloplossing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.