Eerste uit de race?

Na het verlies tegen de Groninger Combinatie was de stemming somber. Misschien waren we liever met 8-2 dan met 5,5-4,5 verslagen, want nu konden alle niet-winnaars zichzelf iets verwijten. Onterecht, want er was gevochten en vaak goed gespeeld, maar het feit is dat GC1 nu weer op pole position ligt voor de Meesterklasse en PK moet wachten op fouten. Wat niet onmogelijk is, gezien het rare verlies van GC1 in ronde vijf.

Nu wou het geval dat tegen UVS Nijmegen drie spelers niet konden. Demre en Paul hadden goede redenen, onze voorzitter ging skiën?! Sterker nog, hij nam de beste speler mee van de tegenstanders van GC1, waardoor de opgave nog wat lastiger werd. Omdat het best een bordpuntenrace zou kunnen worden, werd het tweede leeggetrokken: Jan Jaap en Raymond mochten aan de bak, samen met supersub Gerben. Geen overbodige luxe, want UVS is een sterk team.

Dan zou ik nu een heleboel partijen kunnen tonen, maar dat heeft UVS al gedaan in een heel aardig verslag, met van zes van de tien partijen een mooi fragment. Uit die fragmenten blijkt al wat voor wedstrijd het was: het bewoog zich steeds rondom de 5-5, wat het uiteindelijk ook werd. Groningen won dik van Delft en staat er nog beter voor dan voorheen. Maar goed, iets met een dikke dame en de blues zingen. Het is nog niet voorbij!

Er was genoeg moois te zien. Hugo (4) trof een tegenstander die nog nooit van hem gehoord had (“Hugo wie?”). Dat hebben we niet vaak! Wit koos voor een uitdagende opzet waarop Hugo een flashy afwikkeling bedacht. Wit had dan wel twee torens voor de dame, maar die stonden overal en nergens en werkten vooral niet samen. Een soepel punt. Dat gold ook voor Xander (1) die al vlot een pion won en de rommelpogingen van zwart bekwaam opving. Ondertussen was het bij Marijn (10) echter misgegaan. Hij had de creatieve witte opzet netjes opgevangen, wikkelde af naar een eindspel en bedacht dat je daarin de koning altijd actief moet maken. Die actieve koning ging echter mat. Autsj. Ook bij Raymond (9) liep het niet, maar gezegd moet worden dat de zwartspeler het fraai deed. Beide partijen zijn op de UVS-site te zien. Ondertussen moest Joris (6) een zware aanval doorstaan, maar dat lukte hem in een stelling waarin anderen hoofdschuddend hadden opgegeven. Keurig. 2,5-2,5.

Van voor naar achter: Marijn, Raymond, Jan Jaap Gerben en Joris (bron: www.uvsnijmegen.nl)

Zoals wel vaker zagen we het meeste spektakel bij Wesley (5). Die wil altijd alles naar voren gooien, en bleef dat doen toen zwart de eerste aanvalsgolf had afgeslagen. Ook die partij is online te zien, en dan kan ik vooral zet 26 aanraden. Het eindspel was remise. Zo was het 3-3 met Jan (2), Evert (3), Gerben (7) en Jan Jaap (8) nog in de race. Mocht u nu toch www.uvsnijmegen.nl al open hebben: de partij van Jan is ook heel aardig. Hij moest een IM treffen en die bij voorkeur ook verslaan, om zo een IM-norm te kunnen scoren. Hans Klip koos een creatieve opzet waar De Breuk fraai omheen speelde, en in de slotfase sloeg hij hard toe. Ongeveer tegelijk moest de captain (3) een handje geven. Veel theorie, met een optisch mooie stelling voor wit maar een heel veerkrachtige voor zwart. In tijdnood pushte Evert teveel en ging het ondanks taai verdedigerswerk mis. U raadt het al, ook die partij is online te vinden.

Van voor naar achteren: Wesley, Hugo, Evert en Xander. Jan is een ommetje maken (bron: www.uvsnijmegen.nl)

Zelf trof ik (8) een tegenstander die een saai systeem uit de kast trok. Althans, zo leek het, maar halverwege begon ik me toch wat onbehaaglijk te voelen. Ook hier was de zwarte stelling gelukkig steviger dan voorzien, en de door wit gekozen afwikkeling gaf mij een mooi eindspel. Opmerkelijk: mijn laatste drie externe partijen eindigden allemaal in een paardeindspel! Ik verknalde het tegen Caïssa, deed dat ook bijna tegen Zeist (SOS) maar nu gelukkig niet. 5-4 voor. Het eindspel bij Gerben (7) was echter erg onprettig. Gerben ging staan, maar zwart liet niet meer los. Jammer, maar goed gevochten. Opmerkelijk was trouwens dat zwart deze match 70% scoorde. Het was geen dag voor de witten.

Bij het afsluitende etentje bleek de moraal ongebroken en de sfeer uitstekend. In de basisopstelling zal dit het sterkste Paul Keres I aller tijden zijn, maar de ambitie staat de gezelligheid niet in de weg. Er zitten nog vele successen in het vat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.