Wageningse boeven winnen van PK4

Wageningen. Kleine stad aan de Rijn. Een socialistisch, links bolwerk in het hart van de bible belt. Voor de helft gevuld met studenten aan de landbouwuniversiteit. Maar vooral bekend omdat generaal Charles Foulkes in 1945 naar Hotel De Wereld kwam om de Duitse overgave te tekenen. Een feit wat nog steeds elk jaar groots gevierd wordt met het Bevrijdingsschaaktoernooi (doet u allen mee!) en de aansluitende Bevrijdingsfeesten.
Wageningen is een vrij sportieve stad. Wie herinnert zich niet de helden Epi Drost, Charley van de Weerd en Gerdo Hazelhekke, die bovenop de Wageningse Berg voetbalden bij de meest succesvolle voetbalclub uit Gelderland. Of de 1-6 tegen PSV (Menting). En natuurlijk de 2-4 in De Meer tegen dat cluppie uit Abcoude Noord.
In Wageningen wordt er natuurlijk ook volop met houtjes geschoven op een wit-zwart geruit bord. Het reeds genoemde Bevrijdingsschaaktoernooi, ooit nog eens door een oude meester gewonnen. In 1957 werd in hotel De Wageningse Berg het Zonetoernooi er gespeeld (Botwinnik). En de lokale schaakvereniging is reeds opgericht in 1926. Op een opleving na in de jaren 60 werd er vooral op onderbondsniveau gespeeld. Na het kampioenschap in de promotieklasse in het seizoen 97/98 speelt de SVW in de KNSB-competitie. Het volgende seizoen promoveerden we meteen weer en kwam Yochanan Afek erbij als trainer/speler. Seizoen 2001/2002 werd afgesloten met het roemruchtige duel tegen Hoensbroek/ME. Zeven snelle remises en één speler die de rest van het team liet wachten op de champagne. Sindsdien is SVW niet meer weg te denken uit de eerste klasse, heeft regelmatig mooie duels uitgevochten met ons eerste, maar zit de laatste jaren helaas steeds in de andere poule. Vandaag waren ze toevallig ook aanwezig in het USG, waar ze in de bovenzaal tegen onze buren van OZU mochten spelen.
In het kielzog van het eerste team speelt SVW2 nu ook in de KNSB-competitie. Op 10 maart kwamen ze naar Utrecht voor een rechtstreeks degradatieduel tegen PK4. Lange tijd zag het er redelijk gelijk uit. Mitchel kwam dan wel een kwartier te laat en stond niet veel later een gezonde pion achter. Maar Cornetto won in een vlotte jojo-partij van DeNaaijerd.

De stelling is nog redelijk in evenwicht. De zwarte koningsvleugel is wel wat verzwakt, maar er zijn nauwelijks witte stukken. Een standaard vervolg lijkt mij Pd2-f1-g3-f5, maar zwart heeft tijd genoeg om zijn verdediging op orde te brengen. Erik begon de aanval door zijn dame er bij te halen met 15. Qh5. Dat is niet meer dan een stormpje in een glas water en met 15…a3 komt zwart aan de andere kant in het voordeel. De komende zetten wordt er gejojoot. Zwart vergeet a3 te spelen, wit voorkomt het niet door zelf a3 te doen. Pas als de witte aanval orkaankracht 12 heeft bereikt, speelt zwart alsnog a3 om het een zet later op te geven. Het vervolg:
15…Kh7 16. Nf5 Bxf5 17. exf5 Be7 18. Ne4 b6 19. g4 Bd8 20. h4 Kg7 21. g5 Rh8 22. gxf6+ Kf8 23. Rg1 a3 24. Qg4 1-0.
Het duurde niet lang of de gelijkmaker lag al in het net. Pim kreeg een lastig gambiet voorgeschoteld door de Ppprofessor, vergat zijn stukken te ontwikkelen, ging wel met zijn dame op avontuur en kon het na twintig zetten al opgeven. Bij de overige partijen bleef het nog lang spannend. De meeste stellingen leken nog steeds min of meer in evenwicht. Behalve Mitchel, die nog steeds verloren stond, maar daartegenover had ik op bord 1 een duidelijk positioneel voordeel tegen Robin ‘Sul’ van Leerdam. Kenners weten echter dat Sul een vrij taaie boef is en meestal pas als laatste klaar is. Dus dat ging nog wel even duren. Laten we eerst maar eens naar de partij van Jeroen kijken.
Jeroen is zo ongeveer de meest ideale teamspeler, die je maar kan wensen. Altijd keurig op tijd, actief in de groepsapp en zondagochtend vroeg heb je al een volledige partijanalyse in de mail. Dit keer lijkt het me echter beter om zijn partij met de mantel der liefde te bedekken. Zijn tegenstander, ‘Claim’ De Vos offerde al vroeg in de partij een stuk voor een paar pionnen om niet veel later dat stuk weer terug te krijgen. Oftewel, Jeroen stond al snel twee pionnen achter. Claim draaide tevreden nog wat krullen, terwijl Jeroen zijn rug rechtte. En warempel, er kwam nog een toreneindspel op het bord met één pion minder. “En de zwartspeler stak grommend en zichtbaar teleurgesteld z’n hand uit. Ik heb het maar als een remise-aanbod in de eigen denktijd opgevat en niet als opgave.” Ook dat is Jeroen, altijd vriendelijk. Een meevaller voor het team, zit er dan toch nog een gelijkspel in? Het zag er overal nog spannend uit. Behalve bij Mitchel, die nog steeds verloren stond en ik had een stelling waar DeMasseur wel raad mee zou weten. Waarom schaakt die jongen niet meer?
Dan heb je zo’n fase, waarin er van alles gebeurd, maar je vooral druk bent met je eigen partij. Van een aantal partijen heb ik het verloop een beetje gemist. Gelukkig is er dan nog altijd de PPProf. Rolf: “Ananasje (5) had de opening goed gespeeld, maar vond geen duidelijk winstplan en sloeg in remisestelling de hand aan zichzelf”. Conrad: “Jef (8) min of meer gelijk, al was de loper van de tegenstander meer Verwoert-loper dan zijn eigen loper (…) Jef kreeg later zomaar een kwaliteit cadeau”. Rijk: “Tjerk (3) die ook een pion in de aanbieding deed op zet 3 en na een zware partij de tegenstander dwong tot het geven van een stuk.” Voor degenen die meegeteld hebben, het staat ondertussen 2,5-3,5 en er zijn nog twee partijen bezig. Mitchel, die nog steeds verloren staat en ondergetekende.

Waarom ik hier niet op d4 sloeg, is mij nu nog een raadsel. Ik had notabene de variant 15… cxd4 16. cxd4 Qh4 17. Be3 c5 gezien. Ik begon met 15…Dh4, wat uiteraard ook een prima opstelling oplevert, maar waar de vis nog niet op het droge is. Hoe hard ik ook duwde, Sul was onverzettelijk als Akebono Taro in zijn beste jaren. In tijdnood verwaterde het voordeel, waarna dit eindspel op het bord kwam:

Dat witte paard heeft ergens zomaar een pion op f7 meegegraaid, maar ik heb een fraaie, vrije vrijpion op c6 die in de startblokken staat voor een sprint naar c1 met de snelheid van Dafne Schippers. De loper op b4 staat al aandachtig toe te kijken. Dus speel ik 54…Kb3 zodat ook hij mee kan kijken. In de verte klinkt een schot, maar waar blijft de pion? Nou, die stond dus naast het bord. Was dit een mollenactie of toch gewoon een kortsluiting? Na een stevige hug van de PPProf en een biertje was ik het ergste al weer vergeten. Als je dan toch moet verliezen, dan het liefst van Sul en de boeven van Wageningen.
En dan is er nog één partij bezig. Mitchel, die nog steeds verloren staat. Het duurde nog lang, waarschijnlijk omdat ie niet weet hoe hij moet opgeven. Uiteindelijk was het dan toch voorbij en konden we ons opmaken voor de derde helft.
Bij thuiswedstrijden is het altijd lastig om een geschikt restaurant te vinden voor grote groepen. Dit keer viel de keuze op Il Pozzo en werd door Rolf op vrijdag geïnventariseerd wie er allemaal mee aten. Conclusie van een korte discussie in de groepsapp: Drie mensen hebben een slecht excuus, zitten bij hun vrouw onder de plak of gingen naar de finale van Wie is de mol kijken. Maar de andere vijf eten mee. Het was zeker gezellig bij Il Pozzo met een mannetje of 15, wat aanhang en een paar vrienden van Oud Zuylen. Alleen, waar waren mijn teamgenoten? Het schijnt dat Erik thuis ging uithuilen en dat de Nieuwegeinse meisjes een intiem etentje voor twee hadden en daarna doorgingen voor een fotoshoot van de nieuwe Suitsupply-reclame. Het zal ongetwijfeld gezellig zijn geweest.

Naschrift van de redactie: Er is een schimmige foto opgedoken, waar niet alleen de Nieuwegeinse meisjes op stonden, maar ook Jeroen en Elmer. Uit betrouwbare bron is gebleken dat ze goede gesprekken hebben gevoerd en dat ze zich prima hebben vermaakt.

John Cornelisse